~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
..................................................................* ειδήσεις, νέα και ρεπορτάζ από τις παροικίες των Αρκάδων... *
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Αυτός που αγωνίζεται μπορεί να χάσει, όμως αυτός που δεν αγωνίζεται ήδη έχει χάσει.

Bertolt Brecht, 1898-1956, Γερμανός συγγραφέας

"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν' ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". ...............Γκαίτε.
"Χαίρε Ω Χαίρε Ελευθερία" Δ. Σολωμός

Τρίτη, 1 Αυγούστου 2017

Ένα κινηματογραφικό «μυστικό» στην Αρκαδία

      ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ     
Γράφει: Βασίλης Πέττας


«Τώρα, προ ολίγου, σταμάτησαν οι φωνές των παιδιών στους νυχτερινούς δρόμους του Βαλτεσινίκου – πραγματική διαδήλωση – μετά την προβολή της «Λαχανόσουπας» με τον Λουί ντε Φινές. Παιδοσυρροή και η μικρότερη θεατίς ήταν η Μαργαρίτα 4 ετών. Εκτάκτως για αύριο θα έχουμε την “Βιριδιάνα” και την “Διακριτική γοητεία της Μπουρζουαζίας” του Λουίς Μπουνουέλ για μεταξύ μας, χωρίς να αποκλείουμε τον οποιονδήποτε επιθυμεί! Και την Κυριακή, επίσης δύο ταινίες. “Φαρενάιτ 451” του Φρανσουά Τρυφώ και το “Ζ” του Κώστα Γαβρά. Για τις προβολές της ερχόμενης εβδομάδας θα ανακοινώσουμε λεπτομερές πρόγραμμα».
Το Βαλτεσινίκο είναι ορεινό χωριό του νομού Αρκαδίας, σκαρφαλωμένο σε μια πλαγιά του Μαινάλου. Αμφιθεατρικά χτισμένο σε υψόμετρο 1.180 μέτρα βρίσκεται στο κέντρο του ταξιδιωτικού ενδιαφέροντος της Ορεινής Αρκαδίας σε μια απόσταση 60 χλμ. από την Τρίπολη και μόλις 20 χλμ. από τη Βυτίνα.


Εκεί ανάμεσα στα παραδοσιακά πετρόκτιστα σπίτια θα βρείτε έναν άνθρωπο που ζει και αναπνέει για τον κινηματογράφο. Από το 2012 ο Δημήτρης Γιαννικόπουλος, ο “κύριος Μίμης” για τους ντόπιους, έχει δημιουργήσει σε δικό του χώρο την Κινηματογραφική Λέσχη αλλά και το Κινηματογραφικό Μουσείο Βαλτεσινίκου.

Από τον Απρίλιο μέχρι και τα Χριστούγεννα οι προβολές της Κινηματογραφική Λέσχης προσελκύουν, μικρούς και μεγάλους, όχι μόνο από το Βαλτεσινίκο αλλά και από τη γύρω περιοχή, για να δουν αλλά και να κουβεντιάσουν ταινίες που έχουν αφήσει το στίγμα τους στον Κινηματογράφο.


“8 1/2” και “Λα Στράντα” του Φεντερικο Φελίνι, “Φαρενάιτ 451”, “Σινεμά ο Παράδεισος”, “Η Διακριτική γοητεία της Μπουρζουαζίας”, “Πράσινες τηγανιτές ντομάτες” είναι μερικές από τις ταινίες που έχουν προβληθεί από την Κινηματογραφική Λέσχη ενώ δεν λείπουν και εγχώριες όπως το “Παρακαλώ γυναίκες μην κλαίτε” του Σταύρου Τσιώλη ή η “Καντίνα” του Σταύρου Καπλανίδη.

Ποιο είναι το κοινό χαρακτηριστικό όλων των ταινιών που επιλέγονται από κοινού με τους φίλους της Λέσχης; Ταινίες που να σηκώνουν συζήτηση! Ίσως αυτό είναι που κάνει τελικά τις προβολές στο Βαλτεσινίκο τόσο διαφορετικές. Φαίνεται πως το πάθος που κουβαλάει ο “κύριος Μίμης” για την 7η τέχνη μεταδίδεται σιγά, σιγά στο χωριό και ιδιαίτερα στους μικρούς σε ηλικία κατοίκους του.
Η σεζόν ξεκινάει με δύο, τρεις προβολές την εβδομάδα που φτάνουν να είναι καθημερινές τον Αύγουστο όταν το χωριό γεμίζει με κόσμο. Όσο για τους χειμώνες, εκεί κοντά στα Χριστούγεννα, όταν πλησιάζει το τέλος της κινηματογραφικής σεζόν για την λέσχη τα πράγματα “δυσκολεύουν”:
«…σαν αποχαιρετιστήρια εκδήλωση ορίζουμε την τελευταία μας προβολή με Ταρκόφσκι, έτσι σαν δοκιμή για αφιέρωμα στον μεγάλο δημιουργό. Είπε κάποιος ότι βάζουμε δύσκολα. Ούτως ή άλλως λίγοι θα είμαστε και δοκιμή κάνουμε!»


Ο “Αγώνας” και η “Ομάδα των 6”
Η σχέση του Δημήτρη Γιαννικόπουλου με τον Κινηματογράφο μετράει σχεδόν 50 χρόνια. Με κινηματογραφικές σπουδές στη σχολή “Σταυράκου” σκηνοθετεί το 1970 και 1972 αντίστοιχα τις μικρού μήκους ταινίες “Γραμμές Παράλληλες” και “Άλμπουμ Ποδοσφαίρου” που προβλήθηκαν στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.


Το 1975 με την “Ομάδα των 6” (Γιαννικόπουλος Δημήτρης, Ζαφειρόπουλος Ηλίας, Θανασούλας Γιώργος, Μαραγκός Θεόδωρος, Παπανικολάου Κώστας, Οικονιμίδης Φοίβος) γυρίζει το ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους “Αγώνας” που πήρε το βραβείο κοινού αλλά και το Β’ βραβείο ταινίας μεγάλου μήκους του 16ου Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.



Η “ομάδα των 6” στο 16ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Ο “Αγώνας” είναι ένα κατεξοχήν πολιτικό ντοκιμαντέρ με θέμα τους αγώνες του ελληνικού λαού. Ξεκινά από την εξέγερση των φοιτητών ενάντια στη χούντα, με την κατάληψη της Νομικής Σχολής το Φεβρουάριο του 1973, και φτάνει μέχρι τις λαϊκές κινητοποιήσεις και τις μεγάλες απεργίες ενάντια στην πρώτη κυβέρνηση Καραμανλή, τον Ιούλιο του 1975.
Η ταινία παρουσιάστηκε κατά κανόνα εκτός εμπορικών κινηματογραφικών αιθουσών, κυρίως σε πολιτικοποιημένους συλλόγους, με τη συνοδεία των δημιουργών της που συζητούσαν με το κοινό.
Το παρακάτω βίντεο είναι ένα απόσπασμα από την ταινία που αναφέρεται στους νεκρούς του Πολυτεχνείου.

Η άλλη αγάπη του Δημήτρη Γιαννικόπουλου, μαζί με τον Κινηματογράφο, είναι ο τόπος του. Το χωριό του, το Βαλτεσινίκο αλλά και ολόκληρη η περιοχή της Γορτυνίας. Όσοι έχουν την τύχη να έρθουν μέχρι την αυλή του, δε θα απογοητευτούν από τις ιστορίες του και το πάθος που τις διηγείται. Αυτός ίσως να είναι ο καλύτερος τρόπος για να ανακαλύψεις την ομορφιά ενός μέρους. Οι άνθρωποι, τα ευτράπελα, οι σχέσεις, οι διχόνοιες. Όλα αυτά τα καθημερινά που μας δένουν με τη ζωή, με τους τόπους μας.

Έτσι ίσως να σκέφτηκε ο Δημήτρης Γιαννικόπουλος, όταν αποφάσισε να κάνει ταινία την κοινωνική, λαογραφική, ιστορική και πολιτισμική εξέλιξη του τόπου του. Πρωταγωνιστής στην ταινία “Έντυπος Χρόνος” (2011, μεγάλου μήκους 96′) είναι η εφημερίδα “Φωνή της Γορτυνίας”, το Βαλτεσινίκο καθώς και αρκετά χωριά της Γορτυνίας και της Αρκαδίας ευρύτερα. Όπως λέει ο ίδιος, το περιεχόμενό της ταιριάζει σε οποιοδήποτε χωριό της Ελλάδας ή και του κόσμου.


Η ταινία προβλήθηκε στο 5ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Χαλκίδας, εκτός διαγωνισμού, και διαγωνίσθηκε στο 13ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Πάτρας, όπου και βραβεύτηκε.

Ο Δημήτρης Γιαννικόπουλος, εκτός από τη σκηνοθεσία, έγραψε το σενάριο, έκανε την κινηματογράφηση, την επεξεργασία, την αφήγηση και το μοντάζ, επικουρούμενος από την κόρη του ηθοποιό Ιωάννα Γιαννικοπούλου η οποία υποδύεται την εφημερίδα, διαβάζει και αφηγείται, και τον γιό του Κωστή Γιαννικόπουλο μουσικό, ο οποίος έγραψε τη μουσική και έκανε την ηχογράφηση και το μιξάζ.
Η ταινία απευθύνεται για ανεξάρτητες προβολές σε κινηματογραφικές λέσχες, σε πολιτιστικούς συλλόγους, σε δήμους και άλλους φορείς.

Κινηματογραφικό Μουσείο Βαλτεσινίκου

Εκτός από την Λέσχη, στον ίδιο χώρο που γίνονται οι προβολές ο Δημήτρης Γιαννικόπουλος διατηρεί το μικρό Κινηματογραφικό Μουσείο Βαλτεσινίκου. Τα εκθέματα του Μουσείου είναι ένα μόνο μέρος της συλλογής του με κινηματογραφικά μηχανήματα που συνέλεξε τα τελευταία 50 χρόνια. Για τα υπόλοιπα μηχανήματα της συλλογής, που αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος της, γίνεται μια προσπάθεια μαζί με άλλους δύο φίλους του κινηματογράφου, να εκτεθούν σε ένα πολύ ποιο οργανωμένο επισκέψιμο χώρο στην Αθήνα.
Με γνώσεις όχι μόνο για την ιστορία αλλά και για την τεχνική του Κινηματογράφου, ο οικοδεσπότης του Μουσείου είναι εκεί για να εξηγήσει στους επισκέπτες τη λειτουργία αλλά και την ιστορία των μηχανημάτων που έχει συγκεντρώσει όλα αυτά τα χρόνια.



Η ξενάγηση, τύπου σεμιναρίου, ξεκινά με την περιγραφή της βασικής χρήσης των μηχανημάτων και φτάνει μέχρι τις πατέντες και τις ανακατασκευές που έχουν γίνει πάνω τους ανάλογα με τις συνθήκες που λειτουργούσαν.

Τα εκθέματα του Μουσείου, τα περισσότερα εν λειτουργία, ζωντανεύουν μέσα από μια αφήγηση που περιγράφει με καθαρό τρόπο την ουσία και την εφεύρεση του Κινηματογράφου.



Η Κινηματογραφική Λέσχη και το Κινηματογραφικό Μουσείο Βαλτεσινίκου είναι μια απόδειξη πως όταν υπάρχουν άνθρωποι με διάθεση για αναζήτηση και δημιουργία, ακόμα και μικρές κοινωνίες μπορούν να προσφέρουν πολλά σε αυτό που ονομάζουμε πολιτισμό.
Η μικρή κινηματογραφική αίθουσα του Βαλτεσινίκου (50 θέσεων) όσο κρατιέται ζωντανή από τους κατοίκους και τους επισκέπτες του χωριού, δεν θα έχει τίποτα να ζηλέψει από τα παχιά χαλιά και τα αναπαυτικά καθίσματα μεγάλων εμπορικών κινηματογράφων. Γιατί τελικά, αυτό που κρατάει ζωντανό τον κινηματογράφο και την ιστορία του, είναι οι άνθρωποι. Και αυτούς μπορείς να τους βρεις παντού. Ακόμα και σε αυτή τη πλαγιά του Μαινάλου, στην ορεινή Αρκαδία!
Η είσοδος στις προβολές και το Μουσείο είναι δωρεάν. Περισσότερες πληροφορίες για τις προβολές και τις ξεναγήσεις μπορείτε να βρείτε στο τηλ. 27950 82145



_________
http://tetartopress.gr/ena-kinimatografiko-mystiko-stin-arkadia/

Πολιτιστικό Φεστιβάλ Ασέας - Αύγουστος 2017


Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017

Ένας άνδρας παχύσαρκος βάρους 350 κιλών χειρουργήθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Πατρών «Παναγία Βοήθεια» στο Ρίο. Η επέμβαση του 60χρονου από την Αρκαδία διήρκησε 12 συνολικά ώρες.

  ΘΕΜΑΤΑ  ΥΓΕΙΑΣ  

Σπάνια επέμβαση στην Ελλάδα: Χειρουργήθηκε παχύσαρκος 350 κιλών


Ένας άνδρας παχύσαρκος βάρους 350 κιλών χειρουργήθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Πατρών «Παναγία Βοήθεια» στο Ρίο. Η επέμβαση του 60χρονου από την Αρκαδία διήρκησε 12 συνολικά ώρες.
Η επέμβαση άρχισε στις 10 το πρωί της Παρασκευής και ολοκληρώθηκε το βράδυ της ίδιας ημέρας. Πρόκειται για σπάνια – για τα ελληνικά δεδομένα – και πρωτοποριακή χειρουργική επέμβαση, εξαιτίας της φύσης του προβλήματος του ασθενούς, ο οποίος ζυγίζει 350 κιλά!
Στο χειρουργείο συμμετείχε πολυπληθής ομάδα γιατρών, αναισθησιολόγων και νοσηλευτών, ενώ χρειάστηκε ειδικός σχεδιασμός για την πραγματοποίηση του, από την ομάδα εξειδικευμένων επιστημόνων.
Επικεφαλής ήταν ο αναπληρωτής Καθηγητής και υπεύθυνος του Κέντρου Αντιμετώπισης της Νοσογόνου Παχυσαρκίας Ιωάννης Κεχαγιάς.
Για την μεταφορά του ασθενούς που εισήχθη στο Νοσηλευτικό Ίδρυμα του Ρίου, πριν από περίπου ένα μήνα, χρειάστηκε να γίνουν τροποποιήσεις και παρεμβάσεις στο χώρο, ενώ παραγγέλθηκαν ειδικοί ιμάντες που χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του χειρουργείου.

Πηγή: tempo24.news

Από NewsRoom
-Ιούλιος 22, 2017

ΘΕΜΑΤΑ: Η κλιματική αλλαγή θα μπορούσε να προκαλέσει έλλει...

ΘΕΜΑΤΑ: Η κλιματική αλλαγή θα μπορούσε να προκαλέσει έλλει...:    ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΝΕΑ    Γεωργία, τρόφιμα, επιστήμη, κλιματική αλλαγή Σοβαροί κίνδυνοι για τις καλλιέργειες καλαμποκιού και ρυζιού  ...

Επιστροφή στη Φύση και στον πρωτογενή τομέα παραγωγής

Ο καταστροφικός καπιταλισμός δεν θα αφήσει τίποτα όρθιο.... μας δείχνει το πλήρες αδιέξοδο σε μια επιθετική οικονομική πολιτική που εφαρμόζει σε αγαθά που έχει ανάγκη ο άνθρωπος σήμερα.... Ήρθε η ώρα να πάρουμε την ζωή μας στα χέρια μας δημιουργώντας οικολογικές κοινότητες σε μια υγιή κοινωνική οικονομία....

Τετάρτη, 7 Ιουνίου 2017

3ος Ορεινός Ημιμαραθώνιος Δολιανών την Κυριακή 11 Ιουνίου 2017




Την Κυριακή 11 Ιουνίου 2017 τρέχουμε στα Άνω Δολιανά. Θα γίνει ο 3ος Ορεινός Ημιμαραθώνιος Άνω Δολιανών και Παράλληλος Αγώνας δρόμου 5 χλμ με την τεχνική υποστήριξη της ΕΑΣ ΣΕΓΑΣ Περιφέρειας Πελοποννήσου.

Στους αγώνες μπορούν να συμμετάσχουν όλοι και όλες που έχουν συμπληρώσει το 17ο έτος της ηλικίας τους, και έχουν πρόσφατα υποβληθεί στις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις ώστε να διαπιστωθεί ότι είναι καλά στην υγεία τους. Προτείνουμε να μην συμμετάσχουν δρομείς που δεν έχουν πείρα σε αγώνες βουνού, καθώς σε ορισμένα σημεία η διαδρομή έχει αυξημένες δυσκολίες και θα χρειαστούν περαιτέρω ικανότητες. Όλοι οι συμμετέχοντες θα υπογράψουν υπεύθυνη δήλωση πριν τον αγώνα, ότι είναι καλά στην υγεία τους και συμμετέχουν στον αγώνα με δικιά τους ευθύνη.
Σε όλους τους συμμετέχοντες:
του Ημιμαραθωνίου - θα δοθεί ειδική αδιάβροχη ζώνη τρεξίματος, ξύλινο μετάλλιο και αναμνηστικό δίπλωμα
του Αγώνα 5χλμ - θα δοθεί ξύλινο μετάλλιο και αναμνηστικό δίπλωμα
Κύπελλα θα δοθούν στους 3 πρώτους άνδρες και στις 3 πρώτες γυναίκες κάθε αγώνα (χωρίς κατηγορίες). Επίσης, στο τέλος των αγώνων θα δοθεί στον κάθε συμμετέχοντα δρομέα χειροποίητη υφασμάτινη τσάντα με τοπικά προϊόντα (ελαιόλαδο, ελιές κ.α.). Ενώ πλούσιος μπουφές με τοπικά προϊόντα θα υπάρξει στον χώρο του τερματισμού.
Συμμετοχές για τους αγώνες θα γίνονται δεκτές μέχρι και την Τρίτη 06/06/2017 ηλεκτρονικά στην διεύθυνση: www.rundoliana.gr 

Τετάρτη, 10 Μαΐου 2017

Διακοπή ηλεκτροδότησης σε Τοπικά Διαμερίσματα του δήμου Γορτυνίας

Σας ενημερώνουμε ότι λόγω εργασιών συντήρησης του Υ/Σ ΛΑΔΩΝΑ θα γίνει διακοπή ρεύματος:



Διακοπή ηλεκτροδότησης την Πέμπτη 16/02/2017, σε Τοπικά Διαμερίσματα του δήμου Γορτυνίας

  Στις 12/05/2017 από 09:00 π.μ. έως 10:30 π.μ. :

1) Σε όλα τα Τοπικά Διαμερίσματα του δήμου Γορτυνίας πλην των: Δρακοβούνι, Θεόκτιστο & Πράσινο.
2) Στα εξής Δ.Δ. του δήμου Καλαβρύτων:
ΑΓΡΑΜΠΕΛΑ, ΑΓΡΙΔΙ, ΑΛΕΣΤΑΙΝΑ, ΑΝΑΣΤΑΣΗ, ΑΡΟΑΝΙΑ, ΔΕΣΙΝΟ, ΔΕΧΟΥΝΕΪΚΑ, ΔΡΟΒΟΛΟΒΟ, ΚΑΜΕΝΙΑΝΟΙ, ΛΕΧΟΥΡΙ, ΣΕΙΡΕΣ, ΛΕΙΒΑΡΤΖΙ, ΛΕΙΒΑΡΤΖΙΝΟ, ΜΕΣΟΧΩΡΑ, ΟΡΕΙΝΗ, ΠΑΟΣ, ΠΛΑΚΑ, ΠΛΑΤΑΝΙΤΣΑ, ΨΩΦΙΔΑ, ΦΙΛΙΑ, ΚΛΕΙΤΟΡΙΑ, ΧΟΒΟΛΗ, ΑΡΜΠΟΥΝΑΣ, ΒΑΛΤΟΣ ΖΑΡΕΛΙΑ, ΒΕΣΙΝΙ, ΓΛΑΣΤΡΑ, ΔΑΦΝΗ, ΔΡΥΜΟΣ, ΚΑΣΤΕΛΙ, ΚΑΣΤΡΙΑ, ΚΛΕΙΤΟΡΑΣ, ΚΡΙΝΟΦΥΤΑ, ΛΕΥΚΑΣΙΟ, ΛΥΚΟΥΡΙΑ, ΜΑΖΙ, ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ, ΝΑΣΙΑ, ΠΕΥΚΟ, ΠΛΑΝΗΤΕΡΟ, ΤΟΥΡΛΑΔΑ και στους οικισμούς αυτών.

Η επανατροφοδότηση θα γίνει χωρίς προειδοποίηση και μπορεί να γίνει και πριν από την αναφερόμενη ώρα, γι' αυτό λοιπόν οι εγκαταστάσεις και τα δίκτυα θα πρέπει να θεωρούνται ότι ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΥΠΟ ΤΑΣΗ.

Για λόγους ασφαλείας, απαγορεύεται η προσέγγιση στους αγωγούς ή σε άλλα στοιχεία του δικτύου, έστω και αν βρίσκονται στο έδαφος.

ΑΠΌ ΤΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΔΕΔΔΗΕ/ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΡΙΠΟΛΗΣ


Πληροφορίες στο τηλέφωνο: 2710 / 242359-242373
1050 (βλάβες)

Κυριακή, 7 Μαΐου 2017

Ο Ελληνοαμερικανός Τζιμ Γιαννόπουλος (από Αρκαδία) στο τιμόνι της Paramount

Ο 65χρονος επιχειρηματίας, μετά από 25 συναπτά έτη ως επικεφαλής της Fox Film, τώρα θα ηγηθεί ενός άλλου τεράστιου κινηματογραφικού στούντιο

Συνεχίζοντας την... παράδοση που θέλει τους Ελληνοαμερικανούς να καταλαμβάνουν επιτελικές θέσεις στο Χόλιγουντ, το απόγευμα της Δευτέρας ανακοινώθηκε πως ο βετεράνος της Fox Film, Τζιμ Γιαννόπουλος θα αναλάβει τo τιμόνι της Paramount Pictures ωςCEO! 
Ο 65χρονος Γιαννόπουλος, όπως κι ο επίσης συμπατριώτης μας Σπύρος Σκούρας [το πάλαι ποτέ αφεντικό της 20th Century Fox] πλέον μπορεί να θεωρείται κι επισήμως... movie mogul (σ.σ: αμερικανός όρος που σημαίνει "μεγιστάνας στον χώρο του θεάματος), καθώς μετά από 25 συναπτά έτη ως επικεφαλής της Fox Film, τώρα θα ηγηθεί ενός άλλου τεράστιου κινηματογραφικού στούντιο, το οποίο υπό τις οδηγίες του αποχωρήσαντα Μπραντ Γκρέι είχε πάρει... την κάτω βόλτα.
Η "μαμά" εταιρία της Paramount, η Viacom, πήρε την απόφαση να απολύσει τον Γκρέι καθώς η οικονομική απόδοση των στούντιο ολοένα και μειωνόταν, ειδικά μετά το "κάζο" πολυέξοδων ταινιών όπως τα «Χελωνονιντζάκια ΙΙ», «Αμερικανίδα ρεπόρτερ» και«Zoolander 2». 
Η ιστορία της οικογένειας Γιαννόπουλου πάει πίσω στη δεκαετία του '50, όταν ο πατέρας του Νίκος, έφυγε από την Αρκαδία και βρέθηκε στις ΗΠΑ ως μετανάστης και δημιούργησε εκεί τη δική του επιχείρηση με ανταλλακτικά εμπορικών πλοίων, ενώ η μητέρα του Μαρία είχε καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη.





___________

Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017

«Διαδρομές και Έργα Λαγκαδινών Μαστόρων στη Λακωνία» στην αίθουσα «Γεώργιος Περδικλώνης» της Πνευματικής Εστίας Σπάρτης


ΓΟΡΤΥΝΙΑΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΣΠΑΡΤΗΣ
Εκδήλωση για τους Λαγκαδινούς πετρομάστορες της Λακωνίας

Τη Δευτέρα 8 Μαΐου 2017 και ώρα 7:30 μ.μ., θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα «Γεώργιος Περδικλώνης» της Πνευματικής Εστίας Σπάρτης -πλησίον του Ι.Ν. Αγίου Νίκωνος- εκδήλωση του Γορτυνιακού Συνδέσμου Σπάρτης, με ομιλητή τον αρχιτέκτονα κ. Γεώργιο Γιαξόγλου, ο οποίος θα παρουσιάσει την εργασία του «Διαδρομές και Έργα Λαγκαδινών Μαστόρων στη Λακωνία».
Η εργασία αυτή αποτελεί προϊόν προσωπικής έρευνας και παρουσιάστηκε τον Ιούλιο του 2016 στα Λαγκάδια, στα πλαίσια ημερίδας του Συλλόγου «Άνθη της Πέτρας».
Η ομιλία θα συνοδευτεί από προβολή εικόνων.

Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Παλούμπα, ιστορική πρωτεύουσα του τέως δήμου Ηραίας

Βαγγέλης Μητράκος
ΓΟΡΤΥΝΙΑ ΑΡΚΑΔΙΑΣ : ΠΑΤΡΟΓΟΝΙΚΗ ΓΗ
Προπολεμική φωτογραφία του χωριού Παλούμπα, ιστορικής πρωτεύουσας του τέως δήμου Ηραίας, δημοσιευμένη στο "Γορτυνιακόν Ημερολόγιον" του 1948 , τεύχος 3.


Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Δ/νση Δασών Αρκαδίας: Ανάρτηση Δασικού Χάρτη ΠΕ Αρκαδίας

Δασαρχείο, Δασική Υπηρεσία,Δασικοί Χάρτες
das_xart_arkadias
Διεύθυνση Δασών ΑρκαδίαςΑνακοίνωση
Ανακοίνωση Ανάρτησης Δασικού Χάρτη ΠΕ Αρκαδίας εκτός των προ-Καποδιστριακών Ο.Τ.Α.: Άστρους, Δολιανών, Ξηροπηγάδου, Παραλίου Άστρους και Τριπόλεως (σύμβαση Δ4-06) και πρόσκληση υποβολής αντιρρήσεων.
Από την Διεύθυνση Δασών Αρκαδίας, ανακοινώνεται ότι με την 25692/03-02-2017 (Α.Δ.Α. 7ΦΚΖΟΡ1Φ-ΛΣ5) ταυτάριθμη απόφαση μας, αναρτήθηκε στον ειδικό διαδικτυακό τόπο ανάρτησης δασικών χαρτών και υποβολής αντιρρήσεων της ιστοσελίδας της ΕΚΧΑ Α.Ε. https://www.ktimanet.gr/CitizenWebApp/ Entrance_Page.aspx),  ο Δασικός Χάρτης ΠΕ Αρκαδίας εκτός των προ-Καποδιστριακών Ο.Τ.Α. : Άστρους, Δολιανών, Ξηροπηγάδου, Παραλίου Άστρους και Τριπόλεως (σύμβαση Δ4-06) σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 14 του Ν. 3889/2010 (Φ.Ε.Κ. 182Α’), όπως ισχύει.
Για τον αναρτημένο δασικό χάρτη μπορεί κάθε ενδιαφερόμενος να λαμβάνει γνώση στην ανωτέρω ιστοσελίδα της ΕΚΧΑ Α.Ε., μέσω της οποίας, και μόνο, μπορούν να υποβάλλονται αντιρρήσεις κατά του περιεχομένου αυτού. Η προθεσμία υποβολής των αντιρρήσεων είναι αποκλειστική και ξεκινά την 13-02-2017 ημέρα Δευτέρα και λήγει την 13-04-2017 ημέρα Πέμπτη. Για τους κατοικούντες ή διαμένοντες στην αλλοδαπή, η παραπάνω προθεσμία παρεκτείνεται κατά είκοσι (20) ημέρες, δηλαδή λήγει την 03-05-2017 ημέρα Τετάρτη.
Οι αντιρρήσεις αφορούν αποκλειστικά και μόνον στην αμφισβήτηση του χαρακτήρα ή της μορφής των εμφανιζόμενων στον δασικό χάρτη εκτάσεων.
Δικαίωμα υποβολής αντίρρησης έχουν φυσικά και νομικά πρόσωπα δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου, το Ελληνικό Δημόσιο και οι οικείοι Ο.Τ.Α., εφόσον επικαλούνται εμπράγματα ή ενοχικά δικαιώματα επί της αμφισβητούμενης δασικής, χορτολιβαδικής και βραχώδους ή πετρώδους έκτασης.
Ειδικά, κατά της παράληψης να περιληφθεί στο δασικό χάρτη ορισμένη δασικού χαρακτήρα ή χορτολιβαδική ή βραχώδης ή πετρώδης έκταση, αντίρρηση μπορεί να υποβάλλει κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή Ο.Τ.Α. ή περιβαλλοντική οργάνωση ή άλλα νομικά πρόσωπα μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, στους σκοπούς των οποίων περιλαμβάνεται η προστασία τού φυσικού περιβάλλοντος τής περιοχής.
Για την υποβολή τών αντιρρήσεων καταβάλλεται υποχρεωτικά ειδικό τέλος ανάλογα με το εμβαδόν που αφορά η αντίρρηση.
Γενικές πληροφορίες για το περιεχόμενο του αναρτημένου δασικού χάρτη και του τρόπου υποβολής των αντιρρήσεων παρέχονται στα γραφεία της Υπηρεσίας μας στηνοδό Πλ. Κολοκοτρώνη 22 (Τμήμα Δασικών Χαρτογραφήσεων, 1ος όροφος) ΤΡΙΠΟΛΗ, στο Σημείο Υποστήριξης της Ανάρτησης τις εργάσιμες ημέρες, κατά τις ώρες 07:00 έως 15:00, καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου υποβολής αντιρρήσεων.
Ο  Προϊστάμενος
της Δ/νσης Δασών Π.Ε. Αρκαδίας
Σπυρίδων Πολίτης
Δασολόγος
Σχετικά αρχεία:
Απόφαση Ανάρτησης Δασικού Χάρτη ΠΕ Αρκαδίας εκτός των προ-Καποδιστριακών Ο.Τ.Α.: Άστρους, Δολιανών, Ξηροπηγάδου, Παραλίου Άστρους και Τριπόλεως (σύμβαση Δ4-06) και πρόσκληση υποβολής αντιρρήσεων
Για θέαση των Δασικών Χαρτών πατήστε ΕΙΣΟΔΟΣ

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

Η κοπή της βασιλόπιτας από τον Σύλλογο Αρκάδων Νέας Μάκρης, Μαραθώνα και Ραφήνας "Θεόδωρος Κολοκοτρώνης"

ΕΚΔΗΛΩΣΗ


Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η  καθιερωμένη κάθε χρόνο κοπή της βασιλόπιτας από τον Σύλλογο Αρκάδων Νέας Μάκρης, Μαραθώνα και Ραφήνας "Θεόδωρος Κολοκοτρώνης" την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2017  στην αίθουσα του Ξενοδοχείου "Μάτι" της εκλεκτής συμπατριώτισσας μας Νατάσας Καρβέλα από την Βυτίνα.
Κατάμεστη η αίθουσα εκδηλώσεων του ξενοδοχείου -που έχει σημειωτέον μια εκπληκτική θέα στον Ευβοϊκό- από τα μέλη και τους φίλους του συλλόγου μας. Παρά την  βαρυχειμωνιά (αρκετό τσουχτερό κρύο και καιρός αποτρεπτικός για τον κόσμο να βγει από τα σπίτια του), είχαμε μεγάλη προσέλευση μελών και φίλων.


Ο συμπατριώτης μας ιερέας παπά-Κωνσταντίνος ευλόγησε και ευχήθηκε υγεία στους παρευρισκόμενους.  Ακολούθησε η κοπή της πίτας και ο τυχερός που κέρδισε το φλουρί είχε ένα δώρο μια μονοήμερη εκδρομή από το Γραφείο Τουρισμού του Χατζηκωνσταντή που είναι στην Ελ. Βενιζέλου στην πλατεία Νέας Μάκρης.


Ο Σύλλογος τίμησε φέτος την κυρία Νατάσα Καρβέλα για τις ευγενείς υπηρεσίες της όλα αυτά τα χρόνια στον Σύλλογο, με μία πλακέτα που της επιδόθηκε από τον πρόεδρο Πέτρο Κατσή.
Απολαύσαμε ζεστό καφέ προσφορά του "Ξενοδοχείου Μάτι" αλλά και εκλεκτούς μεζέδες που έφτιαξαν οι κυρίες του διοικητικού συμβουλίου με συνοδεία τσίπουρου δια χειρός Πέτρου Κατσή.

Η εφημερίδα "Αρκαδικό Βήμα" ήταν εκεί με τους Πάρη και Νίκο Αϊβαλή να προσφέρουν το πρόσφατο φύλλο της εφημερίδας, ενώ ο Πέτρος Αϊβαλής κάλυψε φωτογραφικά την εκδήλωση, τον οποίο ευχαριστούμε.

___________
Δείτε όλες τις φωτογραφίες  από την εκδήλωση στο: 
http://petrosq.blogspot.gr/2017/02/blog-post.html

Σάββατο, 4 Φεβρουαρίου 2017

Μου παρήγγειλε τ' αηδόνι - Καλαματιανό Πελοποννήσου, Greek folk song




Παραδοσιακό τραγούδι και καλαματιανός χορός (συρτός), ο οποίος χορεύεται σε ολόκληρη σχεδόν την Ελλάδα και ιδιαιτέρως στην Πελοπόννησο και στη Στερεά Ελλάδα. Το συγκεκριμένο τραγούδι είναι ίσως από τα πιο γνωστά πανελληνίως. Η ακριβής προέλευση του τραγουδιού φαίνεται πως είναι η περιοχή της Μεσσηνίας (Καλαμάτας) στην Πελοπόννησο, χωρίς ωστόσο να μπορεί να ειπωθεί κάτι με απόλυτη σιγουριά. 
Τραγουδά η Θεοδοσία Στίγκα.
A Greek folk dance called kalamatianos (sirtos), which is danced all over Greece and especially at the regions of Pelopponisos and Central Greece. This particular song is probably the most famous at all over Greece. The singer's name is Theodosia Stinga.

Οι στίχοι:
Μου παρήγγειλε τ' αηδόνι με το πετροχελιδόνι.
Να του πλέξω τη φωλιά του, με τα χρυσοπούπουλά του.
Του παρήγγειλα και 'γω, που 'χω χρόνια να το δω.

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

Ψηφιακό Μουσείο Βλαχοκερασιάς (Ψ. Μ. Β.)

ΘΕΜΑΤΑ


Το χωριό, Βλαχοκερασιά, βρίσκεται 20 περίπου χμ. νοτίως της Τρίπολης, πρωτεύουσας του νομού Αρκαδίας, και τρία χμ από το δρόμο που οδηγεί στην πρωτεύουσα της Λακωνίας, την αρχαία Σπάρτη. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η Βλαχοκερασιά είχε 424 κάτοικους. Ο πληθυσμός της, το 1928, ανερχόταν σε 1600 κάτοικους. Την περίοδο 1928-2011 σημειώθηκε μια μείωση της τάξεως του 80% στον πληθυσμό της. Χωρίς αμφιβολία, το βασικό αίτιο για την παραπάνω μείωση ήταν η αστικοποίηση και η μετανάστευση στις υπερπόντιες χώρες. Σύμφωνα με την «απογραφή» των απανταχού Βλαχοκερασιωτών (1988-92), που διεξήχθη υπό την αιγίδα του Συλλόγου Βλαχοκερασιωτών Αττικής (1988-92), οι 3.742 Βλαχοκερασιώτες κατανέμονταν ως εξής: 42% ζούσε στην περιοχή της Αττικής, 21% ζούσε στο εξωτερικό (Η.Π.Α., Αυστραλία και Καναδά), 20% ζούσε σε άλλες πόλεις της Ελλάδας και μόλις το 17% κατοικούσε στη Βλαχοκερασιά. Οι κάτοικοι της Βλαχοκερασιάς ήταν κυρίως ηλικιωμένοι, αφού η νεότερη γενιά είχε πάρει το δρόμο της ξενιτιάς μεταναστεύοντας είτε σε χώρες του εξωτερικού είτε σε πόλεις της Ελλάδας. Συρρικνώθηκαν αντίστοιχα οι αγροτικές δραστηριότητες, οι παραδοσιακές επιχειρήσεις και ο αριθμός των μαθητών στο σχολείο της Βλαχοκερασιάς.

Το 1991 και στο πλαίσιο του "Συλλόγου Βλαχοκερασιωτών Αττικής" γεννήθηκε η ιδέα για τη δημιουργία ενός «Λαογραφικού Μουσείου Βλαχοκερασιάς», με απώτερο σκοπό τη συμβολή στην περαιτέρω πολιτισμική και οικονομική ανάπτυξη του χωριού. Ακολούθησε μια έρευνα-πεδίου, από σπίτι σε σπίτι, από τον Άγγελο Μπιστόλα και τον υποφαινόμενο, για την καταγραφή δυνητικών εκθεμάτων (π.χ. αλέτρια, αργαλειούς, παραδοσιακές ενδυμασίες κτλ.). Η έρευνα-πεδίου απέδειξε ότι υπήρχε επαρκές υλικό για τη δημιουργία ενός λαογραφικού μουσείου με πραγματικά αντικείμενα. Δυστυχώς, δεν υπήρχαν τότε οι κτιριακές προϋποθέσεις για τη στέγαση ενός τέτοιου μουσείου, με αποτέλεσμα το εγχείρημα να αναβληθεί. Το 2011, 20 χρόνια αργότερα, δύο οικήματα είχαν παραχωρηθεί στην Κοινότητα της Βλαχοκερασιάς ως δωρεές και θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για τη στέγαση ενός λαογραφικού μουσείου με πραγματικά εκθέματα. Ξαναζωντάνεψε η αρχική μας ιδέα για τη δημιουργία ενός λαογραφικού μουσείου με πραγματικά αντικείμενα, και παράλληλα συγκροτήθηκε μια Επιτροπή από Βλαχοκερασιώτες, μονίμους κάτοικους του χωριού και μη, για την υλοποίηση της αρχικής ιδέας. Όμως, βασική προϋπόθεση ήταν η ύπαρξη των αντικειμένων που είχαν καταγραφεί το 1991. Με τη βοήθεια της Αγγελικής Κατσαφάνα και της Μαρίας Κοπίτα διενεργήθηκε μια έρευνα (με τη χρήση τηλεφώνου) για την επαλήθευση. Οι προσδοκίες μας διαψεύστηκαν. Η πλειονότητα των συμπατριωτών μας δεν είχαν πια στην κατοχή τους τα σχετικά αντικείμενα/εκθέματα. Έτσι, εγκαταλείφθηκε και η ιδέα για τη δημιουργία ενός πραγματικού λαογραφικού μουσείου. Συμπεράναμε ότι θα ήταν καλύτερα να δημιουργήσουμε ένα ψηφιακό μουσείο, το «Ψηφιακό Μουσείο Βλαχοκερασιάς» (Ψ. Μ. Β.), λαμβάνοντας επίσης υπόψη το κόστος ανακαίνισης των κτιρίων, συντήρησης, φύλαξης και λειτουργίας ενός πραγματικού μουσείου. Έτσι άμεσος και πρακτικός στόχος μας έγινε η συγκέντρωση και ψηφιοποίηση υλικού (φωτογραφίες, έγγραφα, κτλ.) που να απεικονίζει διαχρονικά τις δραστηριότητες των απανταχού Βλαχοκερασιωτών.
image001
Η Επιτροπή Ψηφιακού Μουσείου Βλαχοκερασιάς κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίασης
στις εγκαταστάσεις της Δημοτικής Ενότητας Σκιρίτιδας.
Kαθιστοί, από αριστερά, οι Ευστάθιος Χρόνης, Άγγελος Μπιστόλας, Νίκος Πετρόπουλος και Άννα Μαρτίνου.
Όρθιες, η Μαρία Κοπίτα και η Αγγελική Κατσαφάνα. Βλαχοκερασιά, 21 Αυγούστου 2015. Από τη φωτογραφία λείπει το 7ο μέλος της Επιτροπής, η Αγγελική Β. Κοντογιάννη, ομογενής από την πολιτεία Βερμόντ, Νέας Αγγλίας, ΗΠΑ.
(Αρχείο της Ελένης Χαρίτου, συζύγου του Νίκου Δημ. Χαρίτου, ομογενή από το Σικάγο).

Η απίθανη ιστορία μιας εκκλησίας-έργου τέχνης στην Αρχαία Μαντίνεια

ΘEMATA
Ο Κώστας Παπαθεοδώρου δημιούργησε ένα αριστουργηματικό έργο ζωής που δεν μοιάζει με τίποτα άλλο.

Όσοι έζησαν από κοντά την ανέγερση του ναού αναφέρουν ότι ο αρχιτέκτονας «άλλοτε τριγύριζε ανάμεσα στα χώματα της Μαντινείας και άλλοτε περιπλανιόταν μοναχός στα στενά της Τρίπολης. Ξεδιάλεγε από τις μάντρες παλαιά υλικά, τα έπαιρνε μαζί του κι έπειτα τα σμίλευε με τα χέρια για να βρουν τη θέση τους στο οικοδόμημα που έμελλε να σημαδέψει την πορεία του. Ήταν ένας παράξενος άνθρωπος. Για έξι μήνες ζούσε σε ένα αντίσκηνο δίπλα στο κτίσμα του, ώστε να μη χάνει πολύτιμο χρόνο, αφού εργαζόταν εκεί ολόκληρη την ημέρα, παρέα με λίγους ανειδίκευτους εργάτες από τα γύρω χωριά».

ΚΕΙΜΕΝΟ M.Hulot
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ M.Hulot


Στη λίστα με τις πιο παράξενες εκκλησίες του κόσμου, δίπλα στην Santuario della Madonna delle Lacrime στις Συρακούσες και στην La Sagrada Familia του Γκαουντί στη Βαρκελώνη μπορείς άνετα να τοποθετήσεις την εκκλησία της Αγίας Φωτεινής στον κάμπο της Αρχαίας Μαντίνειας, -είναι τόσο εντυπωσιακή που ακόμα και αν δεν την έχεις ακουστά, περνώντας τυχαία από την περιοχή είναι αδύνατο να μην σταματήσεις να την θαυμάσεις. Το κακό είναι ότι δύσκολα περνάς τυχαία από εκεί.

Η εκκλησία της Αγίας Φωτεινής δεν βρίσκεται πάνω σε κεντρικό δρόμο, βρίσκεται χτισμένη απέναντι από τον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Μαντίνειας, μέσα στον κάμπο, 13 χιλιόμετρα βόρεια της Τρίπολης, οπότε για να την δεις πρέπει να κάνεις τον κόπο να πας μέχρι εκεί.
Κατεβαίνοντας από Αθήνα την εθνική οδό Αθηνών-Τριπόλεως, μετά διόδια της Νεστάνης στρίβεις δεξιά προς Λεβίδι, Βυτίνα, Αρχαία Ολυμπία και σε τρία χιλιόμετρα πάλι δεξιά, προς Αρχαία Μαντίνεια [πρόσεχε να μην προσπεράσεις την ταμπέλα]. Σε τρία χιλιόμετρα συναντάς στο αριστερό σου χέρι την Αγία Φωτεινή.
Η Αγία Φωτεινή είναι ένα κτίριο που διχάζει και ο καθένας το βλέπει με τον δικό του τρόπο. Και ανάλογα με τα γούστα του, μπορεί να το χαρακτηρίσει από εντυπωσιακό και αριστούργημα μέχρι κακόγουστο και έκτρωμα [εμείς είμαστε με τους πρώτους].
Η αλήθεια είναι ότι όμοιό του δεν συναντάς πουθενά στην Ελλάδα, δεν μπορείς να το κατατάξεις σε κάποια συγκεκριμένη αρχιτεκτονική και με έναν παράξενο τρόπο συνδυάζει στοιχεία της αρχαίας Ελλάδας με το χριστιανικό πνεύμα, όπως τα εμπνεύστηκε και τα υλοποίησε ο δημιουργός του, ο μέγας Κώστας Παπαθεοδώρου, αρχιτέκτονας, ζωγράφος και αγιογράφος που σίγουρα δεν έχει εκτιμηθεί ακόμα όσο του αξίζει.


Το χρονικό της δημιουργία της εκκλησίας που ξεκίνησε λίγο πριν το 1970 και ολοκληρώθηκε –εξωτερικά- το 1973 έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Η παραγγελία έγινε από τον Μαντινειακό Σύνδεσμο που έψαχναν κάποιον αρχιτέκτονα να τους χτίσει έναν ναό μεγαλοπρεπή και ξεχωριστό και, ακόμα και σήμερα, η επιλογή του Παπαθεοδώρου δεν φαίνεται απλά επαναστατική αλλά εξωφρενική. Κανείς δεν ξέρει πώς τα μέλη ενός τόσο συντηρητικού διοικητικού συμβουλίου τον επέλεξαν και του εμπιστεύτηκαν ένα τόσο τολμηρό σχέδιο σε μια περιοχή ιστορικής σημασίας όπως η Αρχαία Μαντίνεια και μάλιστα μέσα στην χούντα.
Ο Παπαθεοδώρου που ήταν μαθητής του Πικιώνη, την εποχή που τον προσέγγισαν δούλευε στο Υπουργείο Πολιτισμού πλάι στον αείμνηστο Σπύρο Μαρινάτο, θέση αξιοζήλευτη την εποχή εκείνη. Για να δουλέψει στη δημιουργία της Αγίας Φωτεινής παραιτήθηκε από τη θέση στο υπουργείο και αφοσιώθηκε σε αυτή ολοκληρωτικά, θωρώντας την έργο ζωής. Και ήταν.
«Για μένα αυτό ήταν όνειρο ζωής» λέει ο ίδιος. «Όταν είδα την περιοχή με τα αυτοσχέδια καλυβάκια, τις αχυρένιες στέγες, το πράσινο, είπα ότι πρόκειται για το ιδανικό σημείο. Σε έναν χώρο που περιβάλλεται από το Μαίναλο, το Αρτεμίσιο, το όρος όπου ο Ηρακλής καθάρισε την κόπρο του Αυγεία, μια περιοχή με απλότητα, φτωχικότητα και αφέλεια που επεδίωκα μέσα από το έργο μου. Αυτό το ταπεινό και το απλοϊκό είμαστε ή τουλάχιστον ήμασταν εμείς οι Έλληνες. Και, εξάλλου, ο τόπος λατρείας του Θεού δεν χρειάζεται να είναι πολύπλοκος».
Όσοι έζησαν από κοντά την ανέγερση του ναού αναφέρουν ότι ο αρχιτέκτονας «άλλοτε τριγύριζε ανάμεσα στα χώματα της Μαντινείας και άλλοτε περιπλανιόταν μοναχός στα στενά της Τρίπολης. Ξεδιάλεγε από τις μάντρες παλαιά υλικά, τα έπαιρνε μαζί του κι έπειτα τα σμίλευε με τα χέρια για να βρουν τη θέση τους στο οικοδόμημα που έμελλε να σημαδέψει την πορεία του. Ήταν ένας παράξενος άνθρωπος. Για έξι μήνες ζούσε σε ένα αντίσκηνο δίπλα στο κτίσμα του, ώστε να μη χάνει πολύτιμο χρόνο, αφού εργαζόταν εκεί ολόκληρη την ημέρα, παρέα με λίγους ανειδίκευτους εργάτες από τα γύρω χωριά».

Η αφήγηση του συντάκτη του εκτενούς άρθρου για τον Παπαθεοδώρου στην εφημερίδα της Τρίπολης Οδός Αρκαδίας είναι πολύ γλαφυρή:
«Είτε καλοκαίρι ήταν, είτε χειμώνας, είτε πρωί, είτε λιόγερμα, μέσα στα απομεινάρια των μπαζών, των μπαζών από ξακρίδια μαρμάρων λατομείου και παλιών υλικών κατεδαφισμένων οικοδομών ή μέσα σε κομμάτια συμπαγών κεραμιδιών αλλά και πέτρινων αγκωναριών, τον έβλεπες όταν περνούσε, με τα πόδια ή το ποδήλατο, “το φάντασμα της Αρχ. Μαντινείας”, έναν ανθρωπάκο να κινείται μέσα στα χίλια-δυο φερτά υλικά ως “χαμένος”, να σηκώνει πέτρες, να μετράει, να ανασκαλεύει, πότε μόνος και πότε μ’ ένα-δυο “ανειδίκευτα” περί την Αρχιτεκτονική παιδαρέλια, ο ίδιος με το καλέμι να χτυπάει και να δίνει μορφή και ψυχή στ’ άψυχα κομμάτια –τα κομμάτια για πέταμα– του μάρμαρου ή της μαντινειακής πέτρας. Επρόκειτο για έναν “παράξενο” άνθρωπο που βολόδερνε πότε μέσα στα γήινα φερτά μπάζα και πότε μονήρης στους δρόμους της Τριπολιτσάς. Τον έβλεπες κι έλεγες “τι θέλει αυτός, εδώ, και τι κάνει ανάμεσα στα μπάζα;”. Κι όμως, το “ακαταλαβίστικο” για πολλούς σιγά-σιγά έπαιρνε όγκο και σχήμα, οπότε και οι πολύ δύσκολοι αναρωτιούνταν “ρε μπας και δεν είναι έτσι τα πράγματα και πως κάτι το μεγαλειώδες εδώ ανεγείρεται;”. Μέχρι που το όλο δημιούργημα τελείωσε, επιτέλους, οπότε “χαράς ευαγγέλια” στον Αρχιτέκτονα-Ζωγράφο-Αγιογράφο άνθρωπο της κουλτούρας και φιλοσοφημένο Κώστα Παπαθεοδώρου, “χαράς ευαγγέλια” σε όλους εμάς, “χαράς ευαγγέλια” σε όλους τους φιλότεχνους Έλληνες που απ’ όλα τα σημεία της Ελλάδας έρχονταν κι έρχονται προς επίσκεψη και θαυμασμό αν και ακόμα αυτό το έργο δεν έχει προβληθεί, ή αυτό το λίγο που έχει, μάλλον από σύμπτωση».

Η πρωτοποριακή εκκλησία της Αγίας Φωτεινής που είχε χαρακτηριστεί από τον Γιάννη Τσαρούχη «Φλέβα νερού για τους διψώντες» προκάλεσε και συνεχίζει να προκαλεί αντικρουόμενες κριτικές, διαφωνίες και αντιπαραθέσεις. Μάλιστα πριν από μερικά χρόνια προκάλεσε και την παρέμβαση της επίσημης εκκλησίας που απαίτησε -και τελικά κατάφερε να επιβάλλει- την αντικατάσταση κάποιων αγιογραφιών. «Όταν είδα την εκκλησιά ένοιωσα την αγαλλίαση που μου δίνει η αναμενόμενη διαμαρτυρία που πνίγεται» είχε πει ο Τσαρούχης. «Άκουσα πως ο αρχιτέκτονας πρωτομάστορας Κώστας Παπαθεοδώρου χαρακτηρίστηκε ως ‘πιθηκίζων αρχιτέκτονας’. Εκείνο όμως που βρήκα εγώ αγγίζοντας την εκκλησιά ήταν ένας γνήσιος σπαραγμός και μια απελπισμένη εξομολόγηση. Αυτά τα σπάνια πράγματα σε μια εποχή ψεύτικου καθωσπρεπισμού και παράλογου ρασιοναλισμού παίρνουν τη σημασία μιας φλέβας νερού σε περιόδους μεγάλης ξηρασίας».

Ο ίδιος ο κ. Παπαθεοδώρου εξηγεί: «Η εκκλησία είναι φτιαγμένη σε επίπεδα που το ένα φαίνεται να πατάει επάνω στο άλλο. Άλλωστε, η κίνηση διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο σύνολο της εκκλησίας. Το άνω τελείωμα του ναού μοιάζει με αέτωμα, αλλά βουλιάζει όπως τα φτωχά καλυβάκια του κάμπου της Μαντινείας. Συγχρόνως ο ναός κάμπτεται ψηλά από το βάρος των πολλών Αγίων. Ορισμένα τμήματα του ναού, όπως οι κίονες, έχουν σμιλευτεί με τρόπο που δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι κάποτε ήταν φτιαγμένοι από ξύλο και στη συνέχεια αντικαταστάθηκαν από μάρμαρο, όπως ακριβώς συνέβη με τους ναούς κατά την αρχαιότητα. Εκτός από βυζαντινά, αρχαιοελληνικά και λαογραφικά στοιχεία διαθέτει επίσης λεπτομέρειες που συναντώνται σε καθολικούς ναούς. Στο εσωτερικό συναντά κανείς, μεταξύ άλλων, ψηφιδωτά από τον Ιππόλυτο του Ευριπίδη, τις τέσσερις εποχές, παραστάσεις από την αρχαία μυθολογία που ταυτίζονται ή συμπορεύονται με χριστιανικούς μύθους. Η Μέδουσα, η Αριάδνη, ο Θησέας, ο Πίνδαρος, αλλά και ο Παπαδιαμάντης δίνουν σιωπηλούς αγώνες για να συναντηθούν με τους αγίους της Χριστιανοσύνης. Οι μετώπες δεν είναι οι κλασικές τρίγλυφες αλλά τετράγλυφες, για να περιλαμβάνουν όλα τα προηγούμενα συν το σήμερα, οι Άγιοι είναι φτιαγμένοι προσηνείς με ανθρώπινες μορφές, ενώ πριν από μερικά χρόνια στις αγιογραφίες ο Ιησούς, οι Άγιοι, ο Ιούδας παρουσιάζονταν με καθημερινά σύγχρονα πρόσωπα ‘δανεισμένα’ από την περιοχή της Τρίπολης, φορώντας τζιν και ρούχα της εποχής. Οι αγιογραφίες αντικαταστάθηκαν ύστερα από την πολεμική που δέχτηκε ο δημιουργός και ο Σύνδεσμος».


Για τους ειδικούς, σαν τον Ισπανό αρχιτέκτονα και πολεοδόμο Αλφόνσο Τορίμπιο, «η Αγία Φωτεινή δίνει την εντύπωση ζώντος κτιρίου. Κινείται προσπαθώντας να περιστραφεί γύρω από τον άξονά της. Δεν υπάρχει ορθή γωνία στο κτίσμα. Αναπνέει τον αρκαδικό αέρα και τα ακροκέραμα παίρνουν τη φορά του ανέμου που φυσά απ” την Ανατολή».

Εκτός από τον κυρίως ναό στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας χτίστηκαν δύο «αρχαιοελληνικές» κατασκευές. Το αρχαιοπρεπές οικοδόμημα, το «Ηρώον», προς τιμή όλων εκείνων που αγωνίστηκαν για την πατρίδα και κατάγονται από τα Δ.Δ. του Δήμου Μαντινείας και στα δυτικά της εκκλησίας το «Φρέαρ Ιακώβ» που συμβολίζει τη συνάντηση του Ιησού με τη Σαμαρείτιδα. Όταν επισκεφτείς την εκκλησία και τα δεις δίπλα της έχεις την ψευδαίσθηση ότι είναι αρχαία, ακόμα και όταν γνωρίζεις ότι χτίστηκαν πριν από 40 περίπου χρόνια.

Αυτή είναι μια κουβέντα με τον σημαντικό αρχιτέκτονα για το χρονικό της δημιουργίας της εκκλησίας:

Ποιός είναι ο Κ. Παπαθεοδώρου;
Η καταγωγή των γονιών μου είναι από τον Αρκαδικό Ατσίχωλο. Γεννήθηκα το 1937 κι έζησα τα παιδικά χρόνια μου στη Χαλκίδα όπου ήρθαν οι γονείς μου, με τον πατέρα μου ν” ασχολείται με το εμπόριο ενώ η μάνα μου ήταν μυλωνού στον Ατσίχωλο. Ήμασταν οκτώ αδέλφια, τα πέντε εν ζωή, σήμερα. Μεταξύ αυτών κι η αδελφή μου, η οποία είναι ποιήτρια, γλύπτρια, ζωγράφος και φιλόσοφος. Αποφοίτησα από το Γυμνάσιο στη Χαλκίδα, πήγα στη Βιέννη και μετά στο Βερολίνο για να σπουδάσω Αρχιτεκτονική. Στρατεύθηκα στην Ελλάδα. Γύρισα στο Άαχεν και συνέχισα τις σπουδές μου με φιλέλληνες καθηγητές αλλά και εξαίρετους Αρχιτέκτονες που ήθελαν την Αρχιτεκτονική ν” ανεβαίνει, προς τα επάνω, προς τα θεία και ανώτερα πράγματα. Αυτό μ’ επηρέασε πολύ όπως και ο Γερμανικός πολιτισμός, ο οποίος κατάγεται από τον Ελληνικό. Γι’ αυτό πέτυχε η Γερμανία, διότι πήρε ό,τι καλύτερο από την Ελλάδα. Αυτός είναι και ο Ελληνοχριστιανικός πολιτισμός, δηλαδή το χριστιανικό πνεύμα είναι συνέχεια του αρχαίου ελληνικού. Σε αυτά βασίστηκα, δηλαδή στο σεβασμό της αρχαιότητας και τη συνέχεια των αρχαίων που είναι ο χριστιανικός πολιτισμός. Τα ένωσα αυτά τα δυο στην Αγία Φωτέινή και μερικοί με παρεξήγησαν ως ειδωλολάτρη. Αυτό είναι λάθος. Υπάρχει συγγένεια χριστιανισμού και αρχαιότητας. Είναι μια προσπάθεια να βρω το θεό που δε φαινότανε, αλλά τον βλέπαμε μέσα από τα έργα του που ήταν φιλόθεα. Αυτό τον φιλοθεϊσμό τον συνέχισαν οι Έλληνες των χριστιανικών εποχών. Επιστρέφω το 1967 στην Ελλάδα κι εργάζομαι στο Υπουργείο Πολιτισμού για τρία χρόνια, με τον τότε μεγάλο Σπύρο Μαρινάτο. Στο Υπουργείο Πολιτισμού βρίσκω το έδαφός μου, μού άρεσε πολύ το εκεί κλίμα και αυτό που έκανα, διότι το Υπουργείο Πολιτισμού ήταν κι είναι το καλύτερο Υπουργείο στην Ελλάδα, το πιο ενδιαφέρον.

Πώς έρχεσαι σ’ επαφή με το Μαντινειακό Σύνδεσμο;
Κάποια στιγμή ήρθε στο Υπουργείο Πολιτισμού ο Κ. Καλτεζιώτης, ο πατέρας του βουλευτή Νίκου, -αλλά και ο ίδιος ο βουλευτής- ως πρόεδρος του Μαντινειακού, με την πρόθεση του Συνδέσμου να φτιάξει μια εκκλησία στην Αρχαία Μαντίνεια. Ήρθε στον κατάλληλο άνθρωπο. Του είπα, λοιπόν, ότι δεν πρέπει, στο μέρος αυτό να γίνει μια συνηθισμένη εκκλησία, αλλά ένα έργο που να ανταποκρίνεται στο χώρο και την ιστορικότητά του. Γνώριζα τη Διοτίμα, το Συμπόσιο του Πλάτωνα, τον Αντίνοο, που μαζί με τον αυτοκράτορα Ανδριανό είχαν έρθει στη Μαντίνεια, στο Μουσείο. Όμως εγώ δεν ήξερα τον τόπο. Όταν είδα τον τόπο, είπα μέσα μου εδώ είναι η Ελλάδα. Τα είχε όλα τα πλεονεκτήματα: το περιβάλλον καταπράσινο κι οι άνθρωποι ήταν υπέροχοι με μια αρχαΐζουσα συμπεριφορά και προφορά. Αυτό, λοιπόν, θέλησα να αξιοποιήσω, δηλαδή να μεταφράσω και να συνδέσω την ανθρώπινη ποιότητα σε κτίσμα.·Και θέλησα αυτό το κτίσμα να μιλάει, με τη θεολογία στην ψυχή του ανθρώπου και μέσα εκεί να υπάρχει όλη η αρχαία ελληνική φιλοσοφία. Δώσαμε τα χέρια, λοιπόν, με τον Κ. Καλτεζιώτη, αφού παρουσίασα τα σχέδιά μου στο Σύνδεσμο.·Και ενώ θα μπορούσα να παραμείνω στο Υπουργείο Πολιτισμού και εκ παραλλήλου να προχωρώ και την εκκλησία, παραιτήθηκα από το Υπουργείο -κάτι που ξένισε το Μαρινάτο, ο οποίος με ήθελε πολύ!



Πώς ο συντηρητικός Μαντινειακός Σύνδεσμος ενέκρινε τα τολμηρά σχέδιά σου;
Ήταν άνθρωποι ναι μεν συντηρητικοί, όμως είχαν πάρα πολύ σωστή παιδεία, παιδεία της κλασικής Ελλάδας. Αυτό το είχαν μέσα τους. Ήταν τότε ο Κ. Καλτεζιώτης, ο Ν. Καλτεζιώτης, ο εν αποστρατεία ανάπηρος, ο Θανάσης Κοτσιάνης ο Γυμναστής, ο δικηγόρος Σταθόπουλος με ωραίες σκέψεις. Όλοι τους είχαν μια σύμπνοια στον πνευματικό χώρο κι είχαν γνώσεις της αρχαίας Ελλάδας, αλλά ήταν κι απλοί, αφανάτιστοι χριστιανοί. Ήταν Αρκάδες. Τα σχέδιά μου τα δέχθηκαν αμέσως. Δε μιλήσαμε για τα οικονομικά κι ούτε έδωσα κι εγώ σημασία. Όλα έγιναν και γίνονται εκ Θεού. Οι περαστικοί και ο πέριξ κόσμος βλέπανε να προχωρεί το έργο, το αγάπησαν και βοήθησαν οικονομικώς το Σύνδεσμο, ώστε να συγκεντρώσει τα διάφορα υλικά που προέρχονταν από λατομεία, κατεδαφίσεις οικημάτων. 
Αυτά τα υλικά δεν τα χρησιμοποιούσα απευθείας αλλά τα μετέτρεπα ανάλογα. Εργαζόμουνα από τα χαράματα μέχρι τη δύση του ήλιου και ήμουνα ο ίδιος επάνω κατ’ επάνω, με ένα-δυο εργάτες από τα γύρω χωριά που πολλές φορές ήταν και όχι τόσο ειδικοί. Σ’ αυτούς προσπαθούσα να εμφυσήσω την όρεξη και με το να είμαι εκεί, αλλά και με το να τους λέω κάποια πράγματα γύρω από την αρχαία Ελλάδα και τον πολιτισμό της, που, ενώ προχωρούσε το έργο, έπαιρνε μια μοντέρνα εικόνα. Όμως εγώ κρατούσα προς τα πίσω χωρίς να γίνομαι συντηρητικός. Ήταν μια λεπτή και δύσκολη ισορροπία. Να κρατηθεί το αρχαίο, ενώ ταυτόχρονα να υπάρχει και το καινούργιο.

Χρονικά;
Θεμελιώθηκε το 1970 με το δεσπότη Θεόκλητο, άνθρωπο μορφωμένο, απλό, με συμπεριφορά ανθρώπινη. Ενθουσιάστηκε με το έργο και πολλά απογεύματα ερχόταν και παρατηρούσε. Εγώ όταν δούλευα δεν ήμουνα δούλος και σκλάβος των σχεδίων μου, αλλά τα προχωρούσα όπως κάνει ο σκηνοθέτης σε μια θεατρική παράσταση, δηλαδή τα βελτίωνα ώστε να πάρει μια ελευθερία το κτίριο. Εννοείται πως δεν ξεπερνούσα τα όρια. Τελείωσε το 1973, το φθινόπωρο και το 1974 συνεχίσαμε το εσωτερικό, το τέμπλο. Το 1975 προχωρήσαμε τα ψηφιδωτά δάπεδα. Περάσαμε στη θεμελίωση του Ηρώου το 1976, απέναντι από το Ναό, και το 1980 θεμελιώσαμε το Φρέαρ του Ιακώβ.

Οικονομικά;
Αυτό δεν το γνωρίζω διότι δεν έδωσα σημασία στα χρήματα. Εργαζόμουνα ως ένας μεροκαματιάρης. Βλέπεις, η Αγία Φωτεινή για μένα είναι έργο ζωής. Το καμαρώνω αυτό το έργο τόσο πολύ σαν ένα δικό μου παιδί –έχω δυο παιδιά.

Στην αρχή αγιογράφησες, το Ναό, κατ’ επαναστατικό τρόπο, όμως προ 15ετίας χάλασες αυτές τις εικόνες για να τις μετατρέψεις σε λίγο βυζαντινές…
Η μετατροπή είναι μια άλλη ζωγραφική προσπάθεια στο να αποδώσω όλα αυτά που θέλω να πω με περισσότερη θεολογική σκέψη και λιγότερη ζωγραφική. Και μέσα σε αυτή τη ζωγραφική προσπάθησα να εισαγάγω και το ζωγραφικό τρόπο, όμως, να μιλάει θεολογικά και λιγότερο περιγραφικά. Με ενδιέφερε περισσότερο να παραστήσω το θρόνο του Θεού δίπλα στον Παντοκράτορα, ένα θρόνο κενό, κάτι σαν το «Κύριος ητοίμασεν τον ουρανόν τον θρόνον αυτού». Αυτόν τον θρόνο ετοίμασα. Δίπλα έβαλα τους τέσσερις Ευαγγελιστές με τους Αγγέλους να κρατούν τα εξαπτέρυγα αλλά και τα σύμβολα, όπως το λέοντα, ώστε να θυμίζουν λίγο την Αρχαιότητα, αφού οι Ευαγγελιστές ήταν στην αρχαιότητα.

Πότε ευελπιστείς να τελειώσει όλο αυτό το αριστουργηματικό συγκρότημα;
Θα εξαρτηθεί από τα οικονομικά του Συνδέσμου…


Μετέπειτα δέχθηκες, και καλές κριτικές, και άσχημες. Άλλοι μιλούσαν γι” αριστούργημα κι άλλοι για έκτρωμα…
Ναι, ευνοϊκά εκφράσθηκαν ο Ν. Μουτσόπουλος, ο Αρχιτέκτονας στο Πολυτεχνείο Θεσσαλονίκης, ο αρχαιολόγος Θεόδωρος Σπυρόπουλος αλλά και ο Σταν Χάουρ που ήταν Έφορος στην Εφορία Αρχαιοτήτων της Σπάρτης, ο Γιάννης Τσαρούχης. Δυσμενώς, εκφράσθηκαν… -τέλος πάντων, δε θέλω να πω, το θεωρώ παρεξήγηση. Αρκεί να πω ότι ενώ με είχαν κατηγορήσει ως ειδωλολάτρη στην ηγουμένη της Έλωνας, αυτή τους έλεγε «ας είναι ό,τι να ’ναι, εγώ αυτόν θέλω να μου φτιάξει».

Έχεις αγιογραφήσει άλλο ναό;
Όχι,· κι ούτε θα μ” ενδιέφερε.

Με τη ζωγραφική;
Έχω κάνει πολλή ζωγραφική, όμως δεν είναι στα χέρια μου. Έχω κάνει έκθεση στην Αθήνα και λίγο στην Τρίπολη (πλατεία Άρεως, υπαίθρια).

Ποια τα μελλοντικά σου σχέδια, εννοώ τα αρχιτεκτονικά…
Αυτό που θα ήθελα ήταν να παρουσιάσω όλα τα έργα μου σε ένα καινούργιο βιβλίο -γιατί έχω κάνει ένα βιβλίο για την Αγία Φωτεινή. Ήθελα να περάσω τόσο με την Αγία Φωτεινή όσο και με τα άλλα κτίσματα πέριξ κάτι πιο πολύ φιλανθρωπικό,·δηλαδή την αγάπη για τον άνθρωπο. Που σημαίνει ότι για να αγαπήσουμε τον άνθρωπο πρέπει ν’ αγαπήσουμε πρώτα το Θεό.·Και για να αγαπήσουμε το Θεό πρέπει να γίνουμε πάρα πολύ μικροί και μέσα από αυτή τη σμίκρυνση να καταλάβουμε το μέγεθος κυρίως του Υιού του, ο οποίος ταυτίζεται με τον πατέρα·και κυρίως με το Άγιο Πνεύμα που ήθελα πάντα να μας κρατάει ζωντανούς… Η Αρχιτεκτονική είναι, ουσιαστικά, θεολογία.

Ποιες οι δυσκολίες που συνάντησες κατά τη δημιουργία του έργου σου;
Πλην των Γερμανών που με άφησαν ελεύθερο και δημιούργησα, όλοι οι άλλοι πάντα μου φέρονταν με καχυποψία, μη εκείνο, μη το άλλο…

Η ζωή σου είναι κοσμοκαλογερίστικη;
Κατά κάποιον τρόπο, ναι. Δεν ήμουν ποτέ υπέρ των διασκεδάσεων. Πάντα ταίριαζα μόνο με τους φίλους μου. Έκανα παρέα εδώ στην Τρίπολη με το ζωγράφο Αντώνη Γκλίνο, τον άλλο ζωγράφο Δημήτρη Κούρο, Θεόδωρο Γιαννακόπουλο. Στην Αγία Φωτεινή πηγαινορχόμουνα με το λεωφορείο. Οι συνεργάτες μου στην οικοδόμηση ήταν απλοί εργάτες της οικοδομής, χρησιμοποιούσαμε χτένια, κόφτη, χωρίς ρεύμα, με γεννήτρια. Ήταν ένα έργο με μεγάλες δυσκολίες που μας βοήθησε ο Θεός και προχώρησε.

Ο Μητροπολίτης Αλέξανδρος πώς στέκεται εμπρός στο δημιούργημα της Αγίας Φωτεινής;
Ίσταται, θα έλεγα, ουδέτερος. Δεν μας ενοχλεί. Ίσως να μην είναι και τόσο ενθουσιασμένος διότι βλέπει τα πράγματα μέσα από το δόγμα, το οποίο δόγμα, έχει το γράμμα του νόμου. Ο Υιός του Θεού δεν ήρθε στον κόσμο για να μας δεσμεύσει, αλλά για να μας δώσει μια ελευθερία εν Χριστώ. Ούτε ο Θεόκλητος, ούτε ο Αλέξανδρος έχουν λειτουργήσει στην Αγία Φωτεινή. Έρχεται ο Θεόκλητος Αθανασόπουλος. Αυτό, βέβαια, είναι μια υποβάθμιση της θεολογικής αξίας της Αγίας Φωτεινής, δεν συμφωνώ με αυτόν τον υποβιβασμό, διότι έτσι, υποβιβάζουμε ολόκληρο τον ελληνικό πολιτισμό. Οι εκκλησίες πρέπει να είναι έκθεση και του πολιτισμού μας.


Η ιδέα πώς σου ήρθε να φτιάξεις της Αγία Φωτεινή;
Δεν ήταν απλά ιδέα, είναι έργο πόθου, πόθος για το Θεό. Από τα γυμνασιακά και φοιτητικά χρόνια μου ονειρευόμουνα αυτό, δηλαδή την αποτύπωση του Αγίου Πνεύματος σε ένα κτίσμα, το οποίο Άγιο Πνεύμα, να κινείται περί τον άξονά του, ο Θεός ο ίδιος να κινείται περί τον άξονά του, να εκφράζεται η κίνηση που εξέφραζαν και ο Θαλής και ο Ηράκλειτος που έλεγαν «ο Θεός βρίσκεται στην κίνηση». Η λέξη Θεός προέρχεται από τη λέξη που αναφέρει ο Πλάτων: το ρήμα θέω σημαίνει κινούμαι, τρέχω. Αυτό μου άρεσε πάρα πολύ. Η Αγία Φωτεινή είναι μία σύζευξη της Αρχαίας Ελλάδας με το Χριστιανικό Πνεύμα κι ενδυνάμωση του χριστιανικού πνεύματος από τα αρχαία μας έργα και αντιστρόφως, καταξίωση της Αρχαιότητας με τη βοήθεια του Χριστού.

Θα μπορούσαμε να κατατάξουμε την Αγία Φωτεινή, ως κτίσμα, σε κάποιο εκκλησιαστικό ρυθμό;
Όχι, δεν ανήκει πουθενά.· Π.χ. το άνω τελείωμα του ναού δεν είναι αέτωμα, απολύτως, αλλά είναι κεκαμμένο όπως τα φτωχά καλυβάκια του κάμπου της Μαντινείας που είναι πλίθινα. Αυτό το βούλιασμα μου άρεσε πάρα πολύ.·Συγχρόνως ο ναός κάμπτεται ψηλά από το βάρος των πολλών Αγίων. Ο ναός της Αγίας Φωτεινής δεν είναι μόνο για την περιοχή της Μαντινείας αλλά πάει και πιο κει, σε μεγαλύτερη έκταση, οπότε γίνεται πράξη η αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο.

Σε τι βάθος κατεβήκατε θεμελιώνοντας και τι βρήκατε;Σίγουρα, κάπου δυο μέτρα και σε ένα σημείο βρήκαμε ένα ολόγλυφο ανάγλυφο το οποίο είχε Σειληνούς και το παραδώσαμε στην Αρχαιολογία, -τότε ήταν ο Σταν Χάουρ. Βρήκαμε ακόμη ένα μικρό αρχιτεκτονικό.
___________
Η συνέντευξη του κ. Παπαθεοδώρου δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Οδός Αρκαδίας.